آخرین اخبار
فراتر از نفت

کدام کشورها بزرگترین ذخایر نفت جهان را دارند؟

افزایش صادرات نفت ایران به چین

اتصال پالایشگاه روغن‌سازی ایرانول در آبادان به برق شهر

انتقاد برخی تولیدکنندگان بزرگ از روند طولانی تایید گواهی ثبت آماری

جوابیه شرکت انتقال گاز به گزارش "نفت ما"+پاسخ "نفت ما"

کناره گیری وزیر انرژی آمریکا از دولت

آمریکا صادرات نفت را ۲ برابر کرد

اعزام کاروان کمک‌های نفت فلات قاره به مناطق سیل‌زده

شرکت حفاری توران برنده قرارداد ۵۰۰ میلیون دلاری بی پی در دریای خزر

افزایش قیمت CNG ابلاغ شد

تمدید قرارداد حفاری و مهندسی bp در خزر

ارسال دومین محموله کمک های کارکنان آغاجاری به مناطق سیل زده

صادرات ماهانه نفت ایران به پایین‌ترین رقم رسید

تولید نفت ۲۰ هزار بشکه کاهش یافت

مدیرعامل جدید پتروشیمی جم معارفه شد

مذاکرات عربستان برای خرید سهام مشتری نفت ایران

صنعت نفت در کنار مردم خواهد بود

پایان پیمان نفتی اوپک در اواسط امسال

پرتغال دچار بحران انرژی شد

نفت از مرز ۷۲ دلار گذشت

مخالفت مجلس با بنزین ۲ نرخی

تقدیر مدیر کل محیط زیست بوشهر از مدیرعامل پلی پروپیلن جم

ابلاغ یک دستور العمل برای غرب‌کارون

دو پیش‌بینی از قیمت نفت

انتصاب در پتروشیمی بندرامام

اهداف دیپلماسی انرژی روسیه از قراردادهای دوجانبه با کشورهای اروپایی

۱۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۱۲/۱۵کد خبر: 112825
روسیه در تلاش برای محدود کردن تقاضای نفت و گاز طبیعی به خود با امضای قراردادهای طولانی مدت دوجانبه و چندجانبه با کشورهای اروپایی است. مسکو برقراری ارتباط با دولت های عضو اتحادیه اروپایی را به صورت جداگانه ترجیح می دهد نه گروهی، زیرا با این کار می تواند قیمتهای متفاوتی به مشتریان خود عرضه و قیمت انرژی با هر کشور را با توجه به توان پرداخت آن کشور تعیین کند.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،روسیه از ذخایر انواع حامل های انرژی برخوردار است، به طوری که بیش از 13 درصد ذخایر نفت جهان و بیش از 33 درصد ذخایر گاز جهان در روسیه قرار دارد که مجموع آن یک چهارم منابع نفت و گاز جهان را شامل می شود. توانایی و ظرفیت تولید و صادرات روسیه برای انواع حامل های انرژی نیز واقعاً چشمگیر است، این کشور قادر است بیش از 153 میلیارد متر مکعب گاز طبیعی؛ بیش از 383 میلیون تن نفت؛ و بیش از 83 میلیون تن معادل نفت زغال سنگ صادر کند.

 در حال حاضر 90 درصد رشد جهانی مصرف انرژی در بخش نفت و گاز است. استراتژی تأسیس خطوط لوله متعدد با هدف گسترش و تنوع بخشی به کانال های تأمین گاز طبیعی مورد نیاز اروپا از سال2007 به این سو با جدیت کامل از سوی روسیه دنبال شده و حاصل آن شبکه ای از خطوط لوله است که گاز روسیه را به بیش از 20 کشور جهان از جمله 18 کشور اروپایی صادر می کند. روسیه در رابطه با اروپا در زمینه انرژی از مزیت مطلق برخوردار است و اروپا از این حیث به شدت به روسیه وابسته است. اروپا در حال حاضر حدود 50 درصد از انرژی مورد نیاز خود را از طریق واردات تأمین می کند. چنانچه این وضعیت با شرایط کنونی تداوم یابد و تحولات اساسی در زمینه منابع جدید انرژی در اروپا صورت نپذیرد،  پیش بینی می شود که میزان وابستگی اروپا به واردات انرژی در سال 2030 از50 درصد به 75 درصد افزایش یابد. روسیه از طریق شرکت های دولتی خود مانند گازپروم که در زمینه انرژی فعال هستند، می کوشد سهام بیشتری در بازار انرژی اروپا به دست آورد و از راه سازوکار های درونی بازار موقعیت خود را تثبیت کند.

از زمان ریاست جمهوری پوتین به ویژه در دوره دوم همواره از انرژی برای تامین نیازهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی استفاده شده است و انرژی عاملی بوده تا اروپا و ناتو سیاست های معقولانه ای در قبال روسیه اتخاذ کنند و موجب پدید آمدن قدرت چانه زنی برای روسیه در قبال اتحادیه اروپا شده است. مسکو قصد دارد با بهره گیری از راهبرد مناسب در حوزه انـرژی در رقابـت بـا بـازیگران بین المللی مانند ایالات متحده، چین و هند به جایگاهی برابر در گفتگوهـا و مناسـبات سیاسـی، اقتصادی و امنیتی دست یابد؛ به نحوی که با آن مانند یک شریک برابر رفتـار شـود.

روسـیه همچنین از راهبرد انرژی خود برای دفاع از حاکمیت و افزایش نفوذ خود خصوصاً در کـشورهای باقیمانده از اتحاد جماهیر شوروی بهره می جوید. از سوی دیگر ، هـدف اولیـه سیاسـت انـرژی روسیه در عرصه اقتصادی، تقویت حضور این کشور در بازار پر رونق انرژی اروپا است. یکی از ابزارهای اصلی سیاست انرژی روسیه در اروپا ، شـرکت گـازپروم و انحصار گاز توسط این شرکت است که صدور گاز به اروپا و کشورهای مستقل مشترک المنـافع را بر عهده دارد . 60 درصد درآمد گازپروم حاصل از فروش گاز به بازارهای اروپایی اسـت و 20 درصد درآمد آن نیز به تأمین بودجه دولت اختصاص می یابد.  با ایـن توصیف، بازارهای دولتهای عضو اتحادیه اروپایی منبع اصلی درآمد روسیه به شمار می روند و از این رو ، کرملین درصدد تقویت توسعه گازپروم در بازارهای اروپا است و تحقق این هدف را با ابزارهای مختلف دنبال می نماید.

روسیه در تلاش برای محدود کردن تقاضای نفت و گاز طبیعی به خود با امضای قراردادهای طولانی مدت دوجانبه و چندجانبه با کشورهای اروپایی است. مسکو برقراری ارتباط با دولت های عضو اتحادیه اروپایی را به صورت جداگانه ترجیح می دهد نه گروهی، زیرا با این کار می تواند قیمتهای متفاوتی به مشتریان خود عرضه و قیمت انرژی با هر کشور را با توجه به توان پرداخت آن کشور تعیین کند.

روسیه با این قراردادها سعی داشته است تلاشهای اروپا را برای شکست انحصار این کشور در عرضه گاز به اروپا از طریق احداث خطوط لوله جدید از جمله خط لوله نابوکو خنثی کند. همچنین روسیه سعی دارد وابستگی اروپا را به نفت و گاز خود افزایش و وابستگی خود را به کشورهای ترانزیت کننده کاهش دهد. در این راستا شرکت دولتی روسیه، گازپروم، قراردادهای طولانی مدت عرضه، ساخت خطوط لوله، پروژه های مشترک نیروگاهی، بازاریابی و... را بسته است. تا پیش از امضای این قراردادها، روسیه تنها با تعدادی از کشورهای اروپای شرقی و مرکزی قراردادهایی را امضا کرده بود. از مهم ترین این قراردادها می توان به قرارداد آلمان و روسیه برای ساخت خط لوله گاز اروپای شمالی، قرارداد اتریش و روسیه برای تحویل گاز به اتریش یا قرارداد ایتالیا و روسیه برای ساخت خط لوله جریان جنوب اشاره کرد.

نیلوفر احدیان


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما