افزایش واردات نفت چین و هند از ایران در صورت اختصاص تخفیف

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ، فشارهای دولت ترامپ بر ایران از سوی متحدان نزدیکش با استقبال مواجه نشده؛ چه برسد به بزرگ ترین خریداران نفت این کشور یعنی، چین و هند. تلاش دولت ترامپ برای اعمال فشار بر ایران به کشورهایی بستگی دارد که به شدت به این تلاش بدبین هستند و این موضوع به مقاومتی منجر شده که می تواند به مهم ترین بخش این تلاش، یعنی محدود کردن صادرات نفت ایران ضربه بزند.

از سرگیری برنامه آمریکا برای فشار بر اقتصاد ایران پس از خروج ترامپ از توافق هسته ای آغاز شده است. دیگر طرف های این توافق با خروج آمریکا مخالفند و برای حفظ توافق تلاش می کنند.  تلاش قبلی آمریکا در این زمینه به زمان باراک اوباما بر می گردد؛ در آن زمان، هدف قرار دادن فروش نفت ایران و همراهی خریداران بزرگ نفت این کشور، یعنی کشورهای اروپایی، ژاپن، کره جنوبی و هند، نقش مهمی در کشاندن ایران به پای میز مذاکره داشت. حتی چین هم از میزان خرید نفت خود کم کرد.

تکرار این ماجرا در پی خروج آمریکا از برجام دشوار خواهد بود.  ریچارد نفیو، از مقامات مسوول تحریم ها در دولت اوباما، گفت آمریکا این بار شاید بتواند در این زمینه دستاوردهایی داشته باشد، اما موفقیت کامل به دست نخواهد آورد.

مقامات دولت ترامپ می گویند آنها همان رویکرد دولت اوباما را در پیش گرفته و از خریداران نفت ایران خواستار توقف یا کاهش داوطلبانه معاملات خود با این کشور شده اند و این درخواست را با تهدید شرکت ها درباره تحریم در صورت تجارت با ایران تقویت کرده اند.  این دولت نیز مانند دولت اوباما ٦ ماه به شرکت ها برای کاهش داوطلبانه خرید نفت از ایران فرصت داده است.

اما این بار برخلاف بار پیشین، خریداران نفت ایران با اهداف آمریکا مخالفند و به احتمال زیاد در برابر خواسته آمریکا تعلل یا مقاومت می کنند یا زیر بار آن نخواهند رفت. حتی اروپا هم خواستار حفظ توافق است و ایران ادامه فروش نفت را شرط ماندن در توافق می داند.

در سال ٢٠١٢، اتحادیه اروپایی به طور داوطلبانه نفت ایران را تحریم کرد و دیگر کشورها (ژاپن، کره جنوبی و هند) و حتی چین هم با وجود مخالفت با تحریم های آمریکا، میزان خرید خود را کاهش دادند.

اما دورنمای تحریم های کنونی دولت آمریکا بسیار متفاوت است. با وجود تهدید به بسته شدن بازار آمریکا برای شرکت های طرف تجاری با ایران، تا کنون هیچ یک از خریداران حمایت یا همکاری نکرده اند و کشورهای اروپایی اعلام کرده اند، برنامه ای برای کاهش خرید نفت از ایران ندارند.

اگر چه به علت وابستگی شرکت های اروپایی به بازار آمریکا، پیش بینی می شود در نهایت در برابر فشار آمریکا تسلیم شوند، اما این بار این کار با سرعت کمتری انجام می شود. شرکت های مائرسک تانکرز و توتال فرانسه برنامه خود را برای توقف فعالیت در ایران اعلام کرده اند.

شرکت های ژاپنی و کره ای نیز به احتمال زیاد با بی میلی تسلیم خواست آمریکا خواهند شد. اما چین و هند که روی هم حدود ٦٠ درصد نفت ایران را خریداری می کنند، ممکن است در صورت اختصاص تخفیف از سوی ایران، حتی خرید خود را افزایش دهند.

در آخرین دور تحریم ها، هند با وجود مخالفت با تحریم های نفتی آمریکا، در نهایت وارادات خود را ٢٠ درصد کاهش داد. در این دور نیز، دولت هند اعلام کرده است، تحریم های یک جانبه آمریکا را به رسمیت نمی شناسد. همراهی کامل با خواسته های آمریکا این بار برای هند بسیار دشوارتر است.  مقامات این کشور می گویند به آمریکا گفته اند که برای کمک بیشتر به آمریکا، نیازمند حفظ روابط خوب خود با تهران هستند. حمایت هند از ساخت بندر چابهار با ایجاد موازنه متقابل در برابر چین در راستای سیاست های آمریکا است.  یکی از مقامات ارشد هند گفته این کشور برای دریافت معافیت از آمریکا در زمینه تحریم های نفتی تلاش می کند. دولت مودی در هند روابط نزدیکی با دولت ترامپ دارد.

چین به عنوان بزرگ ترین خریدار نفت، چالشی بزرگ تر است. این کشور با ترویج استفاده از واحد پول خود برای تجارت بین المللی، قول داده است فعالیت های سرمایه گذاری و تجارت خود را در ایران محدود نکند.  برخی تحلیل گران از اقدام چین به افزایش واردات نفت از ایران با حمایت اروپا سخن می گویند.  به عنوان مثال کاسا رینی، از کارشناسان بین المللی معتقد به منافع مشترک اروپا و چین در حفظ ایران است.

https://www.wsj.com/articles/buyers-of-irans-oil-balk-at-u-s-push-to-isolate-country-1528552801