آخرین اخبار
فراتر از نفت

اوپک: توافق نفتی باید حفظ شود

آیا صادرات گاز ایران تحریم خواهد شد؟

نهاد واسطه ای اتحادیه اروپایی برای مقابله با تحریم های آمریکا

تصادف اتوبوس با تانکر سوخت با ۲۰ کشته

کره بدنبال کسب معافیت از تحریم‌های نفتی ایران

افزایش کارتهای بازرگانی یک بار مصرف

دلیل آشفتگی بازار نفت تحریم‌ها نیست

زمستان داغ برای بازار نفت

جزئیات تزریق ارز پتروشیمی‌ها در سامانه نیما

مذاکرات فشرده اوپک و غیراوپک

بهیود کیفیت گازوئیل در ماه جاری

محال است تولید نفت ایران به صفر برسد

تولید نفت چین افزایش یافت

سرمایه گذاری مجارستان در پتروشیمی

قیمت جهانی نفت کاهش یافت

خطای محاسبه در حذف نفت ایران

روسیه در خزر خط لوله نفتی احداث نمی کند

روسیه توانایی افزایش تولید نفت را ندارد

آزادسازی سقف رقابت محصولات پتروشیمی در بورس کالا

انجام تعهد "ماموت" در کاهش مصرف سوخت و آلودگی هوا

آمادگی نفت مناطق مرکزی برای تامین سوخت زمستانی

کاهش مصرف بنزین باید پیگیری شود

شفافیت در فعالیت پتروشیمی ها مشکل نیست

استیضاح زنگنه به کمیسیون انرژی نیامده است

فعالیت پالایشگاه‌های چین به پایین‌ترین حد رسید

گویان؛ بازیگر جدید نفتی

۱۶:۱۴ - ۱۳۹۶/۱۰/۹کد خبر: 78123
گویان، دارای منابع ناخالص قابل تولید معادل ۲.۲۵ تا ۲.۷۵ میلیارد بشکه نفت است. با قیمت فعلی نفت و صادرات ۱۲۰ هزار بشکه در روز، رقمی بالغ بر ۲ میلیارد دلار به درآمد صادراتی گویان اضافه خواهد کرد و رونق بیشتری به اقتصاد این کشور خواهد بخشید.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ، گویان موافقتنامه اکتشاف یک بلوک نفتی را به اکسان موبیا واگذار کرد. در همین حال ترینیداد و توباگو برای پالایش نفت خام این کشور اعام آمادگی کرده است. گویان آماده شده است تا از درآمدهای بادآورده ناشی از تولید و صادرات نفت و گاز طبیعی بهره‌مند شود، اما همه این کشور به عنوان یک کلیت و دولت گویان که مشتاقانه منتظر ثروت نفتی آینده است، پاداش اقتصادی کمتر از آنچه که به نظر می‌رسد، دور خواهد کرد. تا همین چند سال پیش، گویان به کشوری با جمعیتی پراکنده در سواحل کارائیب در آمریکای جنوبی شناخته می‌شد. شرکت نفتی اکسان موبیل اکتشافاتی در مناطق دریایی این کشور انجام داد و آخرین یافته‌هایش را در اوایل اکتبر منتشر ساخت.

ظهور گویان به عنوان جدیدترین کشور تولیدکننده نفت با تاریخ و سابقه‌اش به عنوان یک کشور فقیر مستعمره بریتانیا فرق خواهد داشت. گویان کشوری کوچک با 800 هزار نفر سکنه است که در امتداد سواحل و در شهر جورج‌تاون پایتخت این کشور متمرکز هستند و از ظرفیت‌های طبیعی داخلی آن به شکل ضعیف بهره‌برداری شده‌است. گویان در سال 1966 استقلال خود را از انگلیس به دست آورد.

اقتصاد گویان به مدت طولانی بر استخراج مواد معدنی و کشاورزی متمرکز بوده‌است و سرمایه‌گذاران و صادرکنندگان خارجی عمدتاً آن را نادیده گرفته‌اند. حداقل، تاکنون شرکت نفتی اکسان موبیل قصد دارد از اکتشافات خود در سه سال آتی بهره بگیرد. در جولای 2017، غول نفتی آمریکا برآورد کرد که بلوک نفتی استابروک که همه اکتشافات شرکت یادشده در این بلوک انجام شده‌است، دارای منابع ناخالص قابل تولید معادل 2.25 تا 2.75 میلیارد بشکه نفت است.  اکسان موبیل تا سال 2020 در بلوک نفتی یادشده در گویان می‌تواند روزانه 120 هزار بشکه نفت تولید کند. از اینرو، شرکت‌های نفتی همچون آنادارکو  (Anadarko)  پنجمین شرکت شرکت نفتی آمریکایی، سی. جی. ایکس و توتال در بلوک‌های نفتی در مناطق دریایی کشور گویان سهام دارند و اکتشافاتی انجام داده‌اند. اکسان موبیل اولین شرکت نفتی خواهد بود که تولید نفت و گاز طبیعی از ذخایر نفت گویان را انجام خواهد داد.

ورود ناگهانی جریان درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز طبیعی به بودجه دولت گویان همراه با رشد اقتصادی بیشتر ناشی از مشاغل مرتبط با تولید نفت، چشم‌انداز اقتصادی این کشور را تغییر خواهد داد. صادرات سال گذشته گویان کمتر از 5/1 میلیارد دلار بود و طلا(عمدتاً به کانادا) بیش از 45 درصد ارزش صادراتی این کشور را تشکیل داد. تولید نفت درآمد این کشور را بطور اساسی تقویت خواهد کرد: با قیمت فعلی نفت و صادرات 120 هزار بشکه در روز، رقمی بالغ بر 2 میلیارد دلار به درآمد صادراتی گویان اضافه خواهد کرد و رونق بیشتری به اقتصاد این کشور خواهد بخشید.

درآمد جدید حاصل از صادرات نفت مسلماً مزایای اقتصادی به همراه خواهد داشت. استاندارد زندگی مردم گویان در دهه‌های آتی افزایش خواهد یافت، چراکه دولت این کشور درآمد بیشتری برای هزینه‌کرد در کارهای عمرانی و عمومی و دیگر برنامه‌های کشوری در اختیار خواهد داشت. دیگر کشورهای منطقه نیز از ثروت جدید دولت گویان به اشکال مختلف بهره‌مند خواهند شد. به عنوان مثال بخشی از درآمدهای جدید این کشور در بخش کارهای عمرانی هزینه خواهد شد که مستلزم نیروی کار است. با توجه به کمبود نیروی کار برای پروژه‌های عمرانی جدید، این کشور به کارگران کشورهای منطقه نیاز خواهد داشت. از سوی دیگر،  ظهور گویان از  نظر اقتصادی در شرایطی اتفاق خواهد افتاد که کشور همسایه یعنی ونزوئلا با بحران اقتصادی طولانی دست و پنجه نرم می‌کند و هر  افزایشی در تقاضا برای نیروی کار در گویان موجب خواهد شد تا در سراسر منطقه مرزی مشترک، هزاران کارگر ونزوئلایی به سمت شرق یعنی گویان مهاجرت کنند. رشد در مشاغل با دستمزد بالا در گویان همچنین موجب تقاضا برای خدماتی می‌شود که فرصت‌های شغلی بیشتری برای کارگران ونزوئلایی و دیگر کارگران مهاجر ایجاد خواهد کرد.

البته تاکنون ماهیت تولید نفت در گویان مناسب ایجاد رشد اقتصادی از طریق مشاغل زیاد با دستمزدهای بالا و مرتبط با اکتشاف و تولید منابع انرژی نیست. اگر نه همه، بیشتر تولید نفت گویان در آینده در مناطق دریایی خواهد بود و این امر مستلزم استخراج نفت از طریق سکوها و دکل‌های حفاری و بارگیری آنها در نفت کشها خواهد بود. حتی اگر قوانین و مقررات گویان تصریح داشته باشد که شرکت‌های نفتی باید درصدی از کارگران بومی بکار گرفته شوند، فرصت‌های شغلی داخلی همچنان محدود خواهد بود. نیروی کار گویان به اندازه کافی نبوده یا به اندازه کافی از تخصص لازم برای مشاغل مرتبط با تولید نفت در مناطق دریایی برخوردار نیست. از اینرو، بخش بزرگی از موقعیت‌های کاری مربوط به تولید نفت در مناطق یادشده به کارگران خارجی اختصاص خواهد یافت.

موفقیت گویان برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی نیز به واسطه فقدان نهادهای نظارتی در بخش انرژی ممکن است محدود به سالهای آتی باشد. دولت گویان روند تهیه پیش‌نویس قوانین و مقررات را در جهت رسیدگی به این نقیصه در دست اقدام دارد، اما در این کشور نهادی ملی با مسئولیت نظارت بر اکتشاف، حفاری و تولید نفت یا مدیریت مناقصه‌های مربوطه ندارد. دولت گویان تلاش خواهد کرد این قبیل ظرفیت‌ها را در سالهای آتی توسعه دهد، اما نبود این قبیل نهادها، برای شرکت‌های نفتی دیگر دشوار خواهد بود تا وارد این کشور شوند و سرمایه‌گذاری بیشتری در حوزه‌های نفتی گویان انجام دهند. در نبود نهادهای نظارتی معتبر که بتواند با شرکت‌های خارجی فعال در نفت و گاز تعامل کند، فساد اداری و مالی رواج پیدا خواهد کرد و چنانچه مقامات منصوب برای ورود شرکتهای نفت و گاز خارجی به بخش بالادستی گویان با آنها مذاکره کنند، در ازای اعطای امتیازها درخواست رشوه خواهند کرد. 

از نظرسیاسی، جریان ورود درآمد نفتی به گویان می‌تواند برخی پیامدهای جانبی را به همراه داشته باشد. دولت گویان عمدتاً بین دو ائتلاف تقسیم شده‌است که چپ میانه نماینده حزب ترقی‌خواه مردم است و بخش دیگر ائتلاف شامل چند حزب ازجمله کنگره ملی مردم است که نزدیک به دو دهه در قالب یک دولت اقتدارگرا بر این کشور حکمرانی کرده‌است. احتمالاً هر حزبی که در قدرت باشد تلاش خواهد کرد تا از درآمدهای نفتی برای تقویت و تحکیم پایه‌های قدرت خود از طریق تامین مالی برنامه‌های پوپولیستی استفاده کند. چنانچه یک حزب به قیمت ضعف احزاب رقیب قدرتمندتر شود، تنش در میان احزاب سیاسی احتمالاً تشدید خواهد شد، چراکه حزب رقیب تلاش خواهد کرد تا مانع از تحکیم قدرت حزب حاکم شود. البته در حال حاضر بروز چنین وضعیتی خیلی قطعی نیست. از اینرو، نخبگان سیاسی گویان می‌توانند برای تهیه و تنظیم موافقتنامه‌های غیررسمی برای مدیریت و توزیع درآمد نفتی کشور تلاش کنند. 

مشارکت ونزوئلا در موفقیت گویان احتمالاً تهدید اندکی خواهد بود. ونزوئلا از سال 1962 ادعای مالکیت بر غرب رودخانه اسکوایبو (Essequibo) در سرزمین گویان را داشته‌است و به تناوب به منطقه مورد اختلاف تردد کرده‌است. برای مثال، از سال 2013، نیروهای ونزوئلا بطور موقت یک کشتی را توقیف کرد که به نیابت از شرکت نفتی آنادارکو  در حال انجام فعالیت‌ها و عملیات اکتشاف بود. البته در حال حاضر دولت ونزوئلا بیشتر درگیر مخالفت‌های داخلی خواهد بود. بعلاوه، بکارگیری هزاران نیرو در کشور گویان با هدف اثبات ادعای مالکیتش بر سرزمین مورد اختلاف خطر عصبانیت آمریکا را به همراه خواهد داشت و بطور بالقوه به تحریم‌های شدیدتر علیه کاراکاس منجر خواهد شد. 

گویان در بلندمدت ممکن است دچار برخی مشکلاتی شود که دیگر کشورهای نفتی منطقه ازجمله ونزوئلا و تا حدود کمتری کلمبیا و اکوادر دچار آن شده‌اند. اگرچه گویان آماده است تا از  افزایش بعدی قیمت جهانی نفت بهره‌مند شود، اقتصاد و دولت آن به درآمدهای نفتی متکی خواهند شد و دولت بعدی این کشور متاثر از تحولات و نوسانات بازار جهانی نفت خواهد شد. از اینرو، گویان پی خواهد برد که اگرچه نفت مزایایی دارد، عاری از مسوولیت‌ها نیست و دوای همه دردهای ناشی از کسادی اقتصادی نخواهد بود.   


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما