آخرین اخبار
فراتر از نفت

پروژه های جدید پایین دستی صنعت نفت عراق

تاکید معاون وزیر نفت بر لزوم صیانت از سرمایه های صنعت پتروشیمی

رکورد تولید دومین غول MTBE پتروشیمی ایران شکسته شد

تازه‌ترین دورنمای انرژی بی‌پی

وزیر دفاع: پتروشیمی نگین مکران یک طرح ملی است

همایش بین‌المللی معرفی فرصت‌های سرمایه گذاری و توسعه‌ پایدار در سواحل مکران

امضای تفاهم نامه شرکت پژوهش و فناوری با هلدینگ خلیج فارس

نگهداشت انرژی یک ضرورت ملی است

نیکلاس مادورو:۷۰ درصد افت تولید نفت را احیا می‌کنیم

کسب رتبه اول میزان تولید توسط پتروشیمی پردیس

تهران، میزبان اولین نمایشگاه بین المللی صنعت گاز ایران خواهد بود

درخشش پتروشیمی شیمی بافت در بین ۱۰۰ برند برتر صنعتی

تلاش ونزوئلا برای بازگشت به بازار نفت

تحقق "۹۸.۵" درصدی برنامه تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی

امکان عرضه بنزین کمتر از ۱۰۰۰ تومان فراهم می شود

بازار نفت اشباع می شود

مراحل سرمایه گذاری در تولید انرژی های تجدیدپذیر ایران

پتروشیمی خراسان پیشرو در کسب جوایز تعالی

برگزیدگان هشتمین همایش جایزه تعالی صنعت پتروشیمی معرفی شدند

راهکارهای نگهداشت توان تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی بررسی شد

توسعه پایدار صنعت پتروشیمی با استفاده از سیستم های نوین مدیریتی

فعالیت صیادان چینی در کانون آلودگی نفتی سانچی

مالچ طبیعی بهتر است یا مالچ صنعتی؟

تاپی بهتر است یا صلح ؟

اجرای ۸۰۰ کیلومتر شبکه گازرسانی در زاهدان تا پایان سال ۹۷

خط لوله تاپی و کاهش تنشهای هند و پاکستان و افغانستان

۱۶:۴۲ - ۱۳۹۶/۴/۱۰کد خبر: 61610
تاپی می‌تواند به کاهش تنش‌های بین پاکستان- هند و پاکستان- افغانستان کمک کند. برعلاوه این‌که رشد اقتصادی پاکستان نیز وابسته به توسعه پروژه‌هایی همچون تاپی می‌باشد.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،اگر بخواهیم نگاهی به گذشته این پروژه داشته باشیم، اولین ذهنیت مبنی برانتقال انرژی از آسیای مرکزی به جنوب آسیا از مسیر افغانستان، به دهه ۱۹۸۰ بر می‌گردد که در آن زمان دو کنسرسیوم؛ یکی آرژآنتینی (Bridas) و دیگری کنسرسیوم (UNOCOL) آمریکایی، علاقه‌ داشتند تا در اجرایی ساختن آن سهم گیرند. رقابت بین این دو کنسرسیوم تحت تاثیر مسائل ژئوپولیتیک قرار گرفت که ایالات متحده در آن زمان از کمپانی امریکایی حمایت کرد و در نتیجه قرارداد پروژه با (UNOCOL) در سال ۱۹۹۵ به امضا رسید. سهام شرکت‌هایی که در آن کنسرسیوم همکار بودند، با هم تفاوت داشت. به‌طور مثال ۷۰ درصد متوجه خود UNOCOL می‌شد،۱۰ % شرکت مربوط به عربستان سعودی، ۱۵% گازپروم روسیه و ۵ در صد هم شرکت ملی گاز ترکمنستان سهم داشتند.

 این قول و قرارها هنوز راه به جای نرسانده بود که گازپروم روسیه پایش را از این کنسرسیوم بنا به ملاحظات منطقه ای کنار کشید و بعد از آن در اواخر دهه 1990 چند شرکت از ژاپن و کره جنوبی خواهان سهم‌گیری در این کنسرسیوم شدند. اما آن زمان اوضاع آن‌چنان که باید می‌بود، نبود. طالبان بر افغانستان مسلط شد و در زمان حکومت طالبان خبری از تاپی و پروژه‌های امثال آن نبود. پس از فروپاشی این رژیم در سال ۲۰۰۱ و ایجاد حکومت جدید در افغانستان، این ذهنیت هنوز زنده بود و دوباره در اذهان کشورهای همسایه مطرح شد. در سال ۲۰۰۵ بانک توسعه آسیایی مطالعاتی را انجام داد تا چند و چون تطبیق این پروژه را دریابد. پیش از دوره طالبان، هند علاقه‌ای چندان به ساخت این خط لوله نشان نداد؛ به همین خاطر این پروژه به‌نام «تاپ» یاد می‌شد که قرار بود بین کشورهای پاکستان، افغانستان و ترکمنستان ساخته شود. اما دقیقاً در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ بود که هند هم در این بازی علاقه‌مندی نشان داد و پارلمان آن کشور در سال ۲۰۰۶ مشارکت هند در این پروژه را تایید کرد. سال ۲۰۰۸ اولین دیدار کشورهای درگیر تاپی در اسلام آباد انجام شد و موافقت‌نامه‌ای بین این چهار کشور به امضا رسید. گام عملی‌تری را طرفین در دسامبر ۲۰۱۰ برداشتند. در سال یاد شده یک موافقت‌نامه بین چهار دولت به امضا رسید و هم‌چنان شرکت‌های معتبر از هر چهار طرف قرارداد خرید و فروش گاز را در سازگاری با قواعد موجوده (کنفرانس بین‌المللی گاز) به امضا رساندند. پس از آن، طرفهای شریک تاکنون نشست‌های متعدد به‌منظور عملی شدن این پروژه داشته‌اند.

خط لوله گاز تاپی روزانه ظرفیت انتقال ۹۰ ملیون متر مکعب گاز را داشته که گفته می‌شود هند و پاکستان هرکدام ۳۸ میلیون متر مکعب و افغانستان ۱۴ میلیون متر مکعب گاز در روز به‌دست می‌آورند و از طرفی هم هند موافقت کرده که به هر ۲۱۱۰ ژول انرژی یک دلار آمریکایی ترانزیت به افغانستان و پاکستان پرداخت کند.

کشورهای جنوب آسیا به شدت با کمبود انرژی مواجه اند. مشخصاً پاکستان و هند هردو وابسته به انرژی وارداتی هستند که قرار است از آسیای مرکزی تهیه کنند. از طرف دیگر دورنمای اداره‌ هیدروکربن هند تا سال ۲۰۲۵ این کشور را مکلف می‌سازد تا به تهیه گاز طبیعی نظر به یگانه سوخت پاک و جلوگیری از آلودگی محیطی اقدام نماید.

 با توجه به ناکافی بودن ذخیره گازی در داخل هند، خط لوله تاپی می‌تواند این کشور را به ثبات انرژی برساند و اولین پروژه اقتصادی خواهد بود که راه انتقال انرژی به هند را هموار می‌کند. از طرفی هند می‌خواهد دیپلماسی اقتصادی را جایگزین دیپلماسی سیاسی نمایند چون در گفتمان اقتصادی منافع طرفین مطرح است و این می‌تواند نتیجه خوب‌تر در پی داشته باشد. همچنان تاپی یک انتخاب خوب برای پاکستان نیز است. بودن پاکستان در این پروژه مزیت‌های چند جانبه برای اسلام‌آباد دارد. از جمله می‌تواند به کاهش تنش‌های بین پاکستان- هند و پاکستان- افغانستان کمک کند. برعلاوه این‌که رشد اقتصادی پاکستان نیز وابسته به توسعه پروژه‌هایی همچون تاپی می‌باشد. افغانستان تاکنون در منطقه سیاست التماس به صلح را داشته که نتیجه‌ای برعکس را شاهد بودیم. اما روی دست گرفتن پروژه‌های کلان اقتصادی مثل تاپی خبر از بازی جدید برد-برد می‌دهد که بدون شک بدیل خوب برای سیاست التماس است. چنین رویکرد ارزش واقعی افغانستان را در منطقه تثبیت و قدرت چانه‌زنی کشور را به مراتب بالا می‌برد و از طرفی هم عاید سالانه ترانزیتی این پروژه دولت را به ثبات می‌رساند. ده‌ها هزار شغل فراهم می‌کند که سبب رونق اقتصادی شده و انرژی مورد ضرورت نیز تأمین می‌گردد.


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما