آخرین اخبار
فراتر از نفت

پروژه های جدید پایین دستی صنعت نفت عراق

تاکید معاون وزیر نفت بر لزوم صیانت از سرمایه های صنعت پتروشیمی

رکورد تولید دومین غول MTBE پتروشیمی ایران شکسته شد

تازه‌ترین دورنمای انرژی بی‌پی

وزیر دفاع: پتروشیمی نگین مکران یک طرح ملی است

همایش بین‌المللی معرفی فرصت‌های سرمایه گذاری و توسعه‌ پایدار در سواحل مکران

امضای تفاهم نامه شرکت پژوهش و فناوری با هلدینگ خلیج فارس

نگهداشت انرژی یک ضرورت ملی است

نیکلاس مادورو:۷۰ درصد افت تولید نفت را احیا می‌کنیم

کسب رتبه اول میزان تولید توسط پتروشیمی پردیس

تهران، میزبان اولین نمایشگاه بین المللی صنعت گاز ایران خواهد بود

درخشش پتروشیمی شیمی بافت در بین ۱۰۰ برند برتر صنعتی

تلاش ونزوئلا برای بازگشت به بازار نفت

تحقق "۹۸.۵" درصدی برنامه تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی

امکان عرضه بنزین کمتر از ۱۰۰۰ تومان فراهم می شود

بازار نفت اشباع می شود

مراحل سرمایه گذاری در تولید انرژی های تجدیدپذیر ایران

پتروشیمی خراسان پیشرو در کسب جوایز تعالی

برگزیدگان هشتمین همایش جایزه تعالی صنعت پتروشیمی معرفی شدند

راهکارهای نگهداشت توان تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی بررسی شد

توسعه پایدار صنعت پتروشیمی با استفاده از سیستم های نوین مدیریتی

فعالیت صیادان چینی در کانون آلودگی نفتی سانچی

مالچ طبیعی بهتر است یا مالچ صنعتی؟

تاپی بهتر است یا صلح ؟

اجرای ۸۰۰ کیلومتر شبکه گازرسانی در زاهدان تا پایان سال ۹۷

آمادگی دنیا برای خرید نفت در نمودار هزینه سر به سری

۱۴:۱۳ - ۱۳۹۶/۳/۲۳کد خبر: 61231
در سراسر دنیا، ما شاهد کاهش تعداد پروژه های جدید اکتشاف و تولید هستیم و به نظر می رسد افزایش قیمت نفت به ۸۰ دلار در افق سال ۲۰۲۵ ، راه را برای کاهش کمبود عرضه هموار خواهد نمود. با وجودی که در دو دهه گذشته، همه ساله شاهد نهایی شدن سرمایه گذاری شرکت های بزرگ نفتی در ۳۰ تا ۵۰ پروژه بزرگ بالادستی بوده ایم، اما تا پایان سال ۲۰۱۶، تنها ۸ پروژه نهایی گردیده است.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ، برای ترسیم تصویری همه جانبه از شرایط کنونی صنعت نفت دنیا، کافی است تا به تصمیم گیری های شرکت های عملیاتی در مورد سرمایه گذاری در پروژه های آتی آنان بنگرید. و به ویژه، باید به این نکته توجه نمود که این پروژه ها تا چه انداره سودآور بوده و در منحنی هزینه عرضه، آینده نفت از چه جایگاهی برخوردار است.

مثلا ما می دانیم که جایگاه نفت فشرده در منحنی هرینه در سایه سقوط قیمت نفت، تقویت شده است. در مقابل، تعداد اندکی از پروژه های نفت متعارف در شرایط کنونی، اقتصادی محسوب می شود.

قریب به اتفاق طرح های توسعه میادین آب های عمیق نیز با قیمت های کنونی غیراقتصادی به حساب می آیند. و این ماهیت در حال تغییر سودآوری طرح ها، بر آینده شرکت های اکتشاف و تولید تاثیری چشمگیر داشته و قیمت تمام شده عرضه نفت در چارچوب شرایط جدید تعیین خواهد شد. مثلا در شرایط کنونی، دارندگان ذخایر نفت فشرده در برابر دولت های فاقد نفت فشرده از مزیت برخوردارند.

بدین ترتیب، نکته مهم اینست که شرکت ها چگونه راهبردهایی برگزینند که سبد دارایی های آنان را در آینده، رقابتی نماید. همه ما به خاطر داریم که در بهار سال 2014 که قیمت نفت خام در اوج خود قرار داشت، پروژه های نفت متعارف بیشترین سهم را در سبد طرح های در حال اجرای دنیا به خود اختصاص داده بودند.

تحلیل گران موسسه وود مک کنزی معتقدند در 10 سال فرارو، 14 میلیون بشکه به ظرفیت تولید مایعات نفتی اضافه خواهد شد که 8 میلیون بشکه به نفت متعارف و بقیه آن عمدتا به تولید نفت فشرده اختصاص خواهد داشت.

اما همه ما می دانیم که در سایه سقوط قیمت نفت، چشم انداز آینده با تحولات گسترده ای روبرو گردیده است. بسیاری از پروژه های تولید نفت متعارف با قیمت های کنونی و با نگاهی به پیش بینی های ارایه شده در مورد چشم انداز میان مدت قیمت نفت، غیراقتصادی خواهد بود. و مهمترین دلیل کاهش عرضه منابع جدید نفت خام را باید در توقف بسیاری از طرح های در حال توسعه جستجو نمود.

در سراسر دنیا، ما شاهد توقف اجرای مطالعات امکان سنجی توسعه میادین آب های عمیق هستیم. از ظرفیت روزانه 4.5 میلیون بشکه ای در دست توسعه در سال ۲۰۱۴ ، تنها 1.5 میلیون بشکه در قیمت ۶۰ دلاری هر بشکه نفت خام، اقتصادی خواهد بود.

فراموش نکنید که در میان کشورهای عضو اوپک، هزینه سربه سری تولید نفت در دو کشور آنگولا و نیجریه به ترتیب ۷۷ و ۶۵ دلار است. و توقف دهها پروژه بزرگ اکتشاف و تولید چند عضو اوپک نشان می دهد شرایط تداوم حضور اعضای این کارتل نفتی در بازار، تا چه حد دشوار است.

اما با تثبیت و افزایش نسبی قیمت نفت پس از توافق اوپک، می توان امیدوار بود که شاهد افزایش عرضه جهانی نفت در سال های فرارو و پس از دو سال کابوس وار در این حوزه باشیم.

هم اکنون تعداد طرح های اقتصادی اکتشاف و تولید در مقایسه با سال پیش از آن، افزایش یافته است. و تا پایان سال ۲۰۱۷ ، شاهد افزایش عدد فوق خواهیم بود.

همه ما می دانیم که بازار نفت به منابع تولید شده در آب های عمیق نیازمند است. با کاهش تدریجی سالانه برداشت از میادین قدیمی، دنیای ما تا سال ۲۰۲۵ به افزایش تولید روزانه ۲۰ میلیون بشکه ای، در یک دهه فرارو نیازمند خواهد بود. و باید دانست که منابع نفت فشرده صرف نظر از قیمت ارزان عرضه، نمی توانند به تنهایی این تقاضای چشمگیر را تامین نمایند.

بدین ترتیب به نظر می رسد دنیای ما باید خود را برای خرید منابع نفت پرهزینه در نمودار هزینه سر به سری تولید آماده نماید.

ما معتقدیم یکی از عوامل بازگشت تعادل به بازار نفت در گروی ارائه مشوق های لازم برای برداشت از منابع آب های عمیق خواهد بود. و تثبیت قیمت ۶۰ دلار برای هر بشکه نفت می تواند یک گام بلند برای ایجاد آینده ای امیدبخش در صنعت نفت و گاز به شمار آید.

در سراسر دنیا، ما شاهد کاهش تعداد پروژه های جدید اکتشاف و تولید هستیم و به نظر می رسد افزایش قیمت نفت به ۸۰ دلار در افق سال ۲۰۲۵ ، راه را برای کاهش کمبود عرضه هموار خواهد نمود. با وجودی که در دو دهه گذشته، همه ساله شاهد نهایی شدن سرمایه گذاری شرکت های بزرگ نفتی در ۳۰ تا ۵۰ پروژه بزرگ بالادستی بوده ایم، اما تا پایان سال ۲۰۱۶، تنها ۸ پروژه نهایی گردیده است.

در شرایط کنونی، تداوم حضور تولیدکنندگان پرهزینه در بازار عرضه طلای سیاه نظیر استخراج کنندگان نفت فشرده ایالات متحده، بیش از هر عاملی در گروی کاهش هزینه ها بوده است.

مطالعه انجام شده توسط موسسه وود مک کنزی نشان می دهد هزینه های سرچاهی منابع غیرمتعارف در دو سال گذشته، با کاهش ۳۰ تا ۴۰ درصدی همراه بوده است. این کاهش هزینه ها با سهمی برابر و در دو بخش تقلیل هزینه های خدمات و بهبود بهره وری و کارایی، روی داده است. و همه ما می دانیم که تولیدکنندگان کوچک و انعطاف پذیر منابع شیل در مقایسه با تولیدکنندگان نفت متعارف، از موفقیت های بسیار چشمگیرتری در بخش کاهش هزینه تولید برخوردار بوده اند.

منبع: www.epmag.com


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما