آخرین اخبار
فراتر از نفت

پروژه های جدید پایین دستی صنعت نفت عراق

تاکید معاون وزیر نفت بر لزوم صیانت از سرمایه های صنعت پتروشیمی

رکورد تولید دومین غول MTBE پتروشیمی ایران شکسته شد

تازه‌ترین دورنمای انرژی بی‌پی

وزیر دفاع: پتروشیمی نگین مکران یک طرح ملی است

همایش بین‌المللی معرفی فرصت‌های سرمایه گذاری و توسعه‌ پایدار در سواحل مکران

امضای تفاهم نامه شرکت پژوهش و فناوری با هلدینگ خلیج فارس

نگهداشت انرژی یک ضرورت ملی است

نیکلاس مادورو:۷۰ درصد افت تولید نفت را احیا می‌کنیم

کسب رتبه اول میزان تولید توسط پتروشیمی پردیس

تهران، میزبان اولین نمایشگاه بین المللی صنعت گاز ایران خواهد بود

درخشش پتروشیمی شیمی بافت در بین ۱۰۰ برند برتر صنعتی

تلاش ونزوئلا برای بازگشت به بازار نفت

تحقق "۹۸.۵" درصدی برنامه تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی

امکان عرضه بنزین کمتر از ۱۰۰۰ تومان فراهم می شود

بازار نفت اشباع می شود

مراحل سرمایه گذاری در تولید انرژی های تجدیدپذیر ایران

پتروشیمی خراسان پیشرو در کسب جوایز تعالی

برگزیدگان هشتمین همایش جایزه تعالی صنعت پتروشیمی معرفی شدند

راهکارهای نگهداشت توان تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی بررسی شد

توسعه پایدار صنعت پتروشیمی با استفاده از سیستم های نوین مدیریتی

فعالیت صیادان چینی در کانون آلودگی نفتی سانچی

مالچ طبیعی بهتر است یا مالچ صنعتی؟

تاپی بهتر است یا صلح ؟

اجرای ۸۰۰ کیلومتر شبکه گازرسانی در زاهدان تا پایان سال ۹۷

افزایش ۶۶ درصدی هزینه های غولهای نفتی جهان

۱۳:۲۱ - ۱۳۹۶/۳/۱۷کد خبر: 61038
غولهای بزرگ صنعت نفت در شرایطی سرنوشت ساز قرار دارند. آنها تلاش می کنند تا هزینه های خود را جهت متعادل نمودن شاخصهای مالی خویش کاهش داده تا بدهیهای هنگفت آنان که در پنج سال اخیر رشدی سریع و نگران کننده یافته، با افزایش بیشتری روبرو نگردد.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،غولهای نفتی پس از پشت سر نهادن سه سال دشوار رویارویی با بحران کاهش درآمدها، تلاش می کنند با خوش بینی به آینده بنگرند. قیمتهای پایین نفت برای سومین سال نیز با ثبات نسبی همراه بوده است. شرکتهای نفتی نیز کاهش هزینه ها را در دستور کار خویش قرار داده اند تا میان درآمدها و هزینه ها تعادل ایجاد گردد.

سقوط پرفراز و نشیب و ماراتون وار قیمت نفت که از تابستان سال ۲۰۱۴  آغاز شد باعث گردید تا بودجه اکتشاف کاهش چشمگیری یابد، دهها هزار کارمند اخراج شوند، صدها پروژه بالادستی متوقف گردند و مدیران شرکتهای بالادستی تلاش نمایند تا کارایی خود را افزایش دهند.

این اقدامات ضربتی باعث گردید تا هزینه های سر به سری تولید هر بشکه نفت کاهش قابل توجهی به ویژه نسبت به سال ۲۰۱۴  یابد. اما نباید این نکته را فراموش نمود که بخشی از این کاهش هزینه ها، موقتی بوده است. چرا که به عنوان مثال، شرکتهای ارایه دهنده خدمات نفتی برای ارایه تجهیزات و خدمات حفاری خواهان دریافت بهایی بالاتر نسبت به گذشته هستند. مثلا قیمتهای کنونی آنها نسبت به سال ۲۰۱۵ ، حدود ۲۰ درصد افزایش یافته و این شرایط هزینه های تولید نفت را افزایش داده است.

موسسه ریستاد انرژی پیش بینی نموده در دو سال گذشته، میانگین هزینه تولید نفت شیل با افزایش 1.6 دلاری به 36.5 دلار افزایش یافته است. اما این وضعیت به معنای پایان دنیا نیست. چرا که هزینه سر به سری تولید نفت همچنان نسبت به سال ۲۰۱۴  به میزان قابل توجهی پایین تر است.

در گزارش رویترز نیز با ارایه نمودارهای مختلف درمی یابیم که هزینه تمام شده تولید نفت شیل در بخشهای مختلف ایالات متحده کاهش یافته است. در همه سازندهای مهم شیل آمریکا مانند ایگل فورد، باکن، نیوبرارا، میدلند و دیلاویر هزینه های سر به سری نسبت به سال ۲۰۱۳  به کمتر از نصف کاهش یافته است. هرچند کارشناسان معتقدند تا پایان سال ۲۰۱۷  و پس از پنج سال کاهش مداوم قیمت خدمات ارایه شده، شاهد افزایش هزینه ها خواهیم بود.

اما این شرایط به حفاری در منابع شیل تعلق دارد. غولهای نفتی بخش اعظم نفت خود را از میادینی غیر از شیل و به ویژه میادین آبهای عمیق برداشت می کنند. ما می دانیم که تعدادی از شرکتهای بزرگ نفتی در سالهای اخیر، به پیشرفتهای قابل توجهی در کاهش هزینه ها دست یافته اند. اما نتایج یک گزارش جدید نشان می دهد در مورد دستاوردهای اعلام شده تردیدهایی وجود دارد.

پژوهش انجام شده توسط  موسسه مشاوره ای اپکس نشان می دهد غولهای نفتی هزینه های بیشتری برای تولید یک بشکه نفت نسبت به پیش از سقوط قیمتها می پردازند. در واقع ما با افزایش هزینه های این شرکتها روبرو بوده ایم.

شاخصهای عملیاتی غولهای بزرگ صنعت نفت (شامل اکسون موبیل، رویال داچ شل، شورون، توتال، انی و کونوکوفیلیپس) که توسط موسسه اپکس طراحی شده است، از افزایش هزینه ها خبر می دهد. لذا این شرکتها با فشار هزینه ها و تلاش برای کاهش آن روبرو هستند. در بخش نتیجه گیری این گزارش موسسه اپکس می خوانیم: هزینه های توسعه غولهای نفتی در میانه دهه کنونی در مقایسه با سال ۲۰۱۱  رشد بهت آور ۶۶ درصدی نشان می دهد.

در این مطالعه، دستاوردهای کارایی عملیات نیز در نتیجه گیری لحاظ شده است. همچنین نکته قابل توجه اینست که ارزیابی این ‌پژوهش براساس ارزیابی هزینه های توسعه بوده و هزینه های اکتشافی و عملیاتی را در بر نمی گیرد.

به هر ترتیب، عملکرد این شرکتها با یکدیگر متفاوت است. به عنوان مثال، شرکت انی اعلام نموده در فاصله سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ ، هزینه های توسعه ای خود را ۳۲ درصد کاهش داده است.

این دستاورد بزرگ در کارنامه شرکت انی، نقطه ای درخشان و به یاد ماندنی خواهد بود. دو شرکت شورون و اکسون موبیل نیز به دستاوردهایی در بخش کارایی دست یافته اند. هرچند درصد کاهش به دست آمده در مقایسه با شرکت انی، بسیار کمتر بوده است. عدد مشابه در این دوره پنج ساله برای شرکت شورون ۶ درصد و در شرکت اکسون موبیل ۵ درصد بوده است.

در آن سوی این گستره، شرکت رویال داچ شل قرار دارد که با افزایش سه برابری هزینه های عملیاتی روبرو گردیده است. عملکرد دو شرکت کونوکوفیلیپس و بریتیش پترولیوم نیز اندکی بهتر بوده است. چرا که در نیمه نخست دهه کنونی ، با افزایش دو برابری هزینه های توسعه میادین هیدروکربوری روبرو گردیده اند. در مجموع هزینه های توسعه ای این شش شرکت بین المللی بزرگ نفتی با ۶۶ درصد افزایش به 18.39 دلار برای تولید هر بشکه نفت خام افزایش یافته است.

پس از سقوط قیمت نفت خام در تابستان سال ۲۰۱۴ ، شاخص هزینه ها کاهش یافت. تولیدکنندگان نفت، تامین کنندگان تجهیزات خود را وادار نمودند تا قیمتها را کاهش دهند، بر کارایی عملیات بیفزایند و روش های حفاری و تکمیل چاهها را بهبود دادند. اما همچنان هزینه های توسعه ای آنها در فاصله سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵  با ۶۶ درصد افزایش روبرو شده است.

این شاخص نشان می دهد افزایش ساختاری در هزینه های توسعه ای در سایر شرکتهای صنعت نفت نیز کم و بیش قابل مشاهده است.

با هزینه ۱۸ دلاری تولید هر بشکه نفت، نمودار هزینه ها به نسبت عددی کمتر را نشان می دهد. اما این نکته مهم را فراموش نکنید که هزینه های توسعه ای بررسی شده در این پژوهش، نیمی از مجموع هزینه های شرکتها را تشکیل می دهد. این نمودار، هزینه های اکتشاف و اجرای عملیات بهره برداری را شامل نمی شود. لذا هزینه های سر به سری در این دوره، کاهشی اندک داشته است. مثلا چندی پیش شرکت بریتیش پترولیوم اعلام نمود تنها با عبور قیمت هر بشکه نفت خام از مرز ۶۰ دلار، میان درآمدها و هزینه های آنان تعادل برقرار می گردد.

غولهای بزرگ صنعت نفت در شرایطی سرنوشت ساز قرار دارند. آنها تلاش می کنند تا هزینه های خود را جهت متعادل نمودن شاخصهای مالی خویش کاهش داده تا بدهیهای هنگفت آنان که در پنج سال اخیر رشدی سریع و نگران کننده یافته، با افزایش بیشتری روبرو نگردد.

به هر ترتیب ذخایر نفت و گاز این شرکتها در صورت عدم سرمایه گذاری در بخش اکتشاف، به تدریج کاهش خواهد یافت. به خاطر داشته باشید که شرکت اکسون موبیل در سال ۲۰۱۵ ، تنها توانست ۶۷ درصد تولید نفت خود را با یافتن ذخایر جدید، جایگزین نماید.

از سوی دیگر، همانطور که در گزارش موسسه اپکس می خوانیم، در سالهای آینده و با بهبود بازار صنعت حفاری، هزینه خدمات میادین نفتی نیز افزایش خواهد یافت. هم اینک تعداد قابل توجهی از دکلهای حفاری فراساحلی، بیکار هستند و به نظر می رسد رشد قیمتها به کندی اتفاق خواهد افتاد.

به عبارت دیگر، بخش اعظم کاهش هزینه ها پس از سال ۲۰۱۴ را باید دوره ای دانست. بدین ترتیب هزینه ها با بازگشت رونق به بازار، یک بار دیگر افزایش خواهد یافت. مگر اینکه تولیدکنندگان صنعت نفت ضمن همکاری با تامین کنندگان، هزینه های ساختاری تولید نفت را کاهش دهند.

محسن داوری/ منبع: www.oilprice.com


خبرهای مرتبط:



برچسب‌ها:نفت، هزینه، شل، بی پی، دکل، حفاری
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما