آخرین اخبار
فراتر از نفت

پروژه های جدید پایین دستی صنعت نفت عراق

تاکید معاون وزیر نفت بر لزوم صیانت از سرمایه های صنعت پتروشیمی

رکورد تولید دومین غول MTBE پتروشیمی ایران شکسته شد

تازه‌ترین دورنمای انرژی بی‌پی

وزیر دفاع: پتروشیمی نگین مکران یک طرح ملی است

همایش بین‌المللی معرفی فرصت‌های سرمایه گذاری و توسعه‌ پایدار در سواحل مکران

امضای تفاهم نامه شرکت پژوهش و فناوری با هلدینگ خلیج فارس

نگهداشت انرژی یک ضرورت ملی است

نیکلاس مادورو:۷۰ درصد افت تولید نفت را احیا می‌کنیم

کسب رتبه اول میزان تولید توسط پتروشیمی پردیس

تهران، میزبان اولین نمایشگاه بین المللی صنعت گاز ایران خواهد بود

درخشش پتروشیمی شیمی بافت در بین ۱۰۰ برند برتر صنعتی

تلاش ونزوئلا برای بازگشت به بازار نفت

تحقق "۹۸.۵" درصدی برنامه تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی

امکان عرضه بنزین کمتر از ۱۰۰۰ تومان فراهم می شود

بازار نفت اشباع می شود

مراحل سرمایه گذاری در تولید انرژی های تجدیدپذیر ایران

پتروشیمی خراسان پیشرو در کسب جوایز تعالی

برگزیدگان هشتمین همایش جایزه تعالی صنعت پتروشیمی معرفی شدند

راهکارهای نگهداشت توان تولید گاز در سرخون و گشوی جنوبی بررسی شد

توسعه پایدار صنعت پتروشیمی با استفاده از سیستم های نوین مدیریتی

فعالیت صیادان چینی در کانون آلودگی نفتی سانچی

مالچ طبیعی بهتر است یا مالچ صنعتی؟

تاپی بهتر است یا صلح ؟

اجرای ۸۰۰ کیلومتر شبکه گازرسانی در زاهدان تا پایان سال ۹۷

صنعت نفت در انتظار:

تحلیلی بر رقابت سیاسی کاندیداهای ریاست جمهوری دوازدهم با چاشنی بی برنامگی

دکتر فرشاد علیخانی
۱۱:۲ - ۱۳۹۶/۲/۱۱کد خبر: 59310
با تحلیل اولین مناظره میان کاندیداهای محترم ریاست جمهوری دوازدهم می توان ظرفیت واقعی توان مدیریت کلان کشور را با درجاتی از صحت برآورد نمود. واقعیت این است تا تقاضای عمومی برای برنامه گرایی وجود نداشته باشد، عرضه برنامه نیز ره به جایی نخواهد برد. به عبارت دیگر، عرضه برنامه، تابع تقاضای عمومی برای برنامه است.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ، به اعتقاد نگارنده به نظر می رسد در ساختارهای سیاسی کشور، برنامه ریزی موثر تا حد زیادی مهجور باشد. برنامه ریزی مبنای سازماندهی، راهبری و نظارت بر حسن تحقق اهداف، سیاستها و راهبردهاست.

حال فرض نمایید که بجای تدوین و عرضه برنامه، صرفا شاهد باشید که پارامترهایی ،گرچه مهم، در عرصه اقتصاد، سیاست، امنیت، توسعه اجتماعی و فرهنگی مطرح شود؛ آنهم بدون ارائه برنامه ای که دارای ویژگیهای تعین، سنجش پذیری، تحقق پذیری، نتیجه گرایی و زمان محوری باشد. اتفاقا حذف ارگانهای رسمی برنامه ریزی کلان کشور گواهی گویا بر وجود نگرش ضدبرنامه ای است که اصولا برنامه را محدودیت و نه پیشران قلمداد می نماید و از سوی دیگر، اگر سازمان احیا شده برنامه ریزی ملی را داشته باشیم، تا این لحظه، هیچ اثر و یا ارجاعی به آن در تبیین برنامه های کاندیداهای محترم ریاست جمهوری ملاحظه نشده است.

با ذکر مقدماتی این گزاره که نمی توانم مراتب تحیر خود را از مشاوره هایی که احتمالا به کاندیداهای محترم داده شده است ابراز ننمایم،  لازم به ذکر می دانم که قرار نیست کاندیدایی محترم تمام مشکلات ایران، منطقه و جهان را در چهار سال حل نمایند؛ بلکه باید تلاش داشته باشد تا با اهرم نگاه برنامه ای، پیشرفت برنامه ها در فواصل گوناگون با مردم و صاحبنظران در میان گذاشته شود تا با شناخت آسیبها و چالشها از یکسو و تشخیص قوتها و فرصتها در اجرای برنامه ها، اصلاحات عملکردی محقق شوند.

کاندیداهای محترم باید آشکارا حقیقت را با مردم که ولی نعمتان این انقلاب هستند در میان گذارند که یک شبه نمی توان ساختار معیوب اقتصاد ملی را سامان داد.

کاهش عیوب ساختارهای تصمیم گیری، سلامت اجتماعی، فرهنگ کلان ملی، توسعه نیافتگی فناورانه، روابط بین الملل موثر، هر یک اجزای گوناگون و مفصلی دارند که نه می توان با "رویکرد کپسولی" آنها را درمان کرد و نه در جلسات سه گانه مناظره می توان به همه آنها پرداخت اما  حداقل می توان شاخصهای کلیدی عملکردی (KPIs) را در هر حوزه تعریف نموده و وضعیت گذشته، حال و آینده در حوزه مشخصی همچون اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی را به شیوه ای منصفانه و قابل قضاوت تخصصی و اجماعی ارزیابی و به مردم گزارش داد.

واقعیت این است که گاه مشاهده می شود که  بلوغ عموم مردم،  دستمایه رقابتهای حزبی و یا توجیه گر پیروزیها و شکستهای جناحی می شود؛ به نحوی که به دلیل تصمیماتی که می گیرند  گاه پربصیرت و گاه کم بصیرت ارزیابی می شوند؛ فارغ از آنکه مسئولان محترم کشور باید همواره به یاد بسپارند که بلوغ عمومی مردم ایران به اندازه ای است که همه جریانات درگیر در رقابتهای سیاسی ناگزیر از توجه به آن و کسب مقبولیت از آن هستند.

جای آن دارد تا کاندیداهای محترم ریاست جمهوری در فرصت قانونی پیش رو برای رقابت، همواره با رعایت اخلاق الهی، اسلامی و  انسانی،  برنامه محوری و مقایسه تطبیقی عملکرد دولتهای فعلی و گذشته را با مدلها و  شاخصهای مورد توافق جهانی در عرصه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در دستورکار قرار دهند و بجای سیاست شعارگرایی، استراتژی شعورافزایی سیاسی را در قبال مردم و نخبگان کشور در پیش گیرند.

البته بخش نفت و گاز کشور منتظر است تا کاندیداهای گرامی، رئوس برنامه های راهبردی و عملیاتی خود برای توسعه این صنعت عظیم را تبیین نموده و خود را در معرض انتظارات برنامه ای قرار دهند که سپهر سیاسی ایران سخت بدان نیازمند است.


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما