آخرین اخبار
فراتر از نفت

توسعه مدیران؛ضرورت صنعت نفت در ایران ۱۴۰۰

" زنگنه" در پسابرجام عملکرد خوبی داشت

مدیر برنامه ریزی شرکت نفت خزر منصوب شد

نفت ونزوئلا روانه آسیا می‌شود

درفشی مدیرعامل پتروشیمی تبریز شد

صادرات گاز ایران ۴۲ میلیون مترمکعب شد

نشت دوباره نفت در سواحل کویت

تعطیلی تاسیسات نفتی نیجریه ادامه دارد

نمایندگان برای انتخاب "زنگنه" شکی ندارند

استاندار شهر نفتی به فساد متهم شد

قیمت نفت افزایش یافت

ربیعی؛وزیری از جنس کارگران است

قول زنگنه به روحانی چه بود؟

زنگنه پاس طلایی ظریف را به گل پیروزی دولت تبدیل کرد

" زنگنه " دست دلالان را از بازار نفت کوتاه کرد

چشم‌انداز روشن نفت با زنگنه

چراغ سبز زنگنه به نیروهای مسلح

عوامل تعویق احتمالی عرضه آرامکو

تردد کامیون های مشتقات نفتی در مرز افغانستان عادی شد

روحانی:من از تخصص و خبرگی "زنگنه" باخبر هستم

زنگنه، سهم یک ملت از کابینه

استخدام شرکت نفت ایرانول در ماهشهر

هواپیمایی نفت خوزستان در یک قدمی فروش

گازگرفتگی در یک تالار عروسی اهواز با ۱۰ مسموم

بازار نفت در انتظار بشکه ای ۱۵۰ دلار!

روزنگار نفت/ تمدید قرارداد دارسی

۸:۴۳ - ۱۳۹۶/۲/۱۰کد خبر: 59266
۹ اردیبهشت ۱۳۱۲ امتیاز شرکت نفتی دارسی در ایران به مدت ۶۰ سال دیگر تمدید شد.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،  قرارداد دارسی در سال 1901م/ 1280ش به یکی از اتباع انگلیسی به نام دارسی واگذار شده بود. دارسی متعهد شده بود طی دو سال شرکت یا شرکت‌هایی را برای بهره‌برداری از امتیاز، تاسیس کرده و از عواید حاصله 16 درصد به‌عنوان حق‌الامتیاز و 20 هزار لیره نیز نقدا به‌عنوان سهم ایران، به دولت بپردازد. این قرارداد 5 سال قبل از انقلاب مشروطه منعقد شد.

مجلس اول پس از مشروطه نیز پس از بحث‌های مفصل درباره قرارداد «دارسی‌»، آن را نه رد کرد و نه تصویب. قرارداد 1312 در 26 ماده در دوره نهم مجلس شورای ملی به تصویب رسید. به موجب این قرارداد استعماری‌، انگلیسی‌ها برای هرتن نفت 4 شلینگ به ایران پرداخت می‌کردند و مبلغی هم از منافع خالص صاحبان سهام به ایران می‌دادند.

کمپانی انگلیسی طرف قرارداد نه‌تنها از پرداخت هرگونه مالیات و عوارض معاف بود بلکه هیچ‌گاه دفاتر محاسبات خود را به دولت ارائه نمی‌داد و آن را «سری‌» می‌دانست‌. در نتیجه دولت ایران که مالک نفت و سهیم در درآمد کمپانی بود، چشم‌بسته ناگزیر بود حرف شرکای انگلیسی خود را بپذیرد. این کمپانی هیچ‌گاه قدمی در جهت آموزش حرفه‌ای کارکنان و کارگران ایرانی برنمی‌داشت‌. تفاوت قرارداد 1312، با قرارداد «ویلیام دارسی‌» در این بود که در قرارداد «دارسی‌» کلیه اموال و امکانات شرکتی که به منظور بهره‌برداری از امتیاز تاسیس می‌شد به دولت ایران تعلق داشت ولی در قرارداد 1312 همه این دارایی‌ها متعلق به انگلیسی‌ها بود. این قرارداد پس از نهضت ملی شدن صنعت نفت از اعتبار ساقط شد.

 

منبع: دنیای اقتصاد


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما