آخرین اخبار
فراتر از نفت

فاز اول صادرات یکپارچه پتروشیمی ایران کلید خورد

آغاز دوره بلوغ پتروشیمی‌ها با یکپارچه سازی صادرات

وزارت نفت: دختر نماینده مجلس را استخدام نکردیم

امضای قرارداد ساخت کارخانه ان جی ال پتروشیمی امیرکبیر با وزارت نفت

همگرایی رمز توسعه صادرات محصولات صنایع تکمیلی

لزوم توسعه صنعت پتروشیمی با هدف ایجاد اشتغال

استخدام ۲۵ هزار نفر در پالایشگاه‌های پارس جنوبی

دعوت عراق از غول نفتی انگلیس

محکومیت احمدی‌نژاد به جبران ۴هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان

راهکارهای توسعه تجارت الکترونیک انرژی

انرژی بادی؛ راه حل کلیدی امنیت انرژی و تغییرات اقلیمی

واکنش دادستان‌کل به شایعه اعدام قریب‌الوقوع بابک زنجانی

ابتکار ژاپن برای توسعه زیرساخت LNG

نفت شیل آمریکا در تکاپوی افزایش تولید

استراتژی «ژنرال نفت» در اجلاس آینده اوپک

قیمت جهانی نفت افزایش یافت

پرگس از مواضع سیاسی اثر نمی‎پذیرد

توتال:در صوت تحریم باز در ایران می‌مانیم

ازبکستان خواستار خرید نفت از ایران است

رشد نفت با اهرم ژئوپلیتیک

سه پیام دیدار نفتی ایران و کره

امضای ۱۰ قرارداد جدید نفتی تا پایان سال

بابک زنجانی یک قدم به اعدام نزدیک شد

اتحادیه اروپا کره شمالی را تحریم نفتی کرد

واکنش وکیل بابک زنجانی به اظهارات قاضی

روزنگار نفت/ تمدید قرارداد دارسی

۸:۴۳ - ۱۳۹۶/۲/۱۰کد خبر: 59266
۹ اردیبهشت ۱۳۱۲ امتیاز شرکت نفتی دارسی در ایران به مدت ۶۰ سال دیگر تمدید شد.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،  قرارداد دارسی در سال 1901م/ 1280ش به یکی از اتباع انگلیسی به نام دارسی واگذار شده بود. دارسی متعهد شده بود طی دو سال شرکت یا شرکت‌هایی را برای بهره‌برداری از امتیاز، تاسیس کرده و از عواید حاصله 16 درصد به‌عنوان حق‌الامتیاز و 20 هزار لیره نیز نقدا به‌عنوان سهم ایران، به دولت بپردازد. این قرارداد 5 سال قبل از انقلاب مشروطه منعقد شد.

مجلس اول پس از مشروطه نیز پس از بحث‌های مفصل درباره قرارداد «دارسی‌»، آن را نه رد کرد و نه تصویب. قرارداد 1312 در 26 ماده در دوره نهم مجلس شورای ملی به تصویب رسید. به موجب این قرارداد استعماری‌، انگلیسی‌ها برای هرتن نفت 4 شلینگ به ایران پرداخت می‌کردند و مبلغی هم از منافع خالص صاحبان سهام به ایران می‌دادند.

کمپانی انگلیسی طرف قرارداد نه‌تنها از پرداخت هرگونه مالیات و عوارض معاف بود بلکه هیچ‌گاه دفاتر محاسبات خود را به دولت ارائه نمی‌داد و آن را «سری‌» می‌دانست‌. در نتیجه دولت ایران که مالک نفت و سهیم در درآمد کمپانی بود، چشم‌بسته ناگزیر بود حرف شرکای انگلیسی خود را بپذیرد. این کمپانی هیچ‌گاه قدمی در جهت آموزش حرفه‌ای کارکنان و کارگران ایرانی برنمی‌داشت‌. تفاوت قرارداد 1312، با قرارداد «ویلیام دارسی‌» در این بود که در قرارداد «دارسی‌» کلیه اموال و امکانات شرکتی که به منظور بهره‌برداری از امتیاز تاسیس می‌شد به دولت ایران تعلق داشت ولی در قرارداد 1312 همه این دارایی‌ها متعلق به انگلیسی‌ها بود. این قرارداد پس از نهضت ملی شدن صنعت نفت از اعتبار ساقط شد.

 

منبع: دنیای اقتصاد


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما